ماتريس ۱

همانطور که می دانيد بنده حقير در سال ۸۱ عضو شورای صنفی دانشگاه و دانشکده و سردبير نشريه ناموزون! ماتريس بودم.

بعد از ماجراهای سال ۸۲ که .... شد و ....و..... شد  نتوانستم به کار خود ادامه دهم (!) و با رفتن من و آقای صلاحی رسماْ شورای صنفی دانشکده رياضی و نشريه ماتريس منحل شد.

اما در اين اثنا يکی از دوستان ما را مورد لطف خود قرار داده بودند و من همه چيز را موکول کرده بودم به شماره بعدی نشريه ماتريس که دست قضا و قدر اين دوستمان را نجات داد.

امروز در بين گوشه های تنگ و تاريک و غبار گرفته هاردم ۲ فابل پيدا کردم که مربوط به آن نشريه می شد. با اينکه زمان زيادی از آن موضوع می گذرد (به قول معروف ديگه مزه اش پريده) تصميم گرفتم آنها را در دو بخش وبلاگم منتشر کنم تا شايد به گوش افراد مورد نظر برسد.

اين هم سرمقاله آن نشريه ای که هرگز منتشر نشد:

سرمقاله<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

ترم جديد را با شماره جديد ماتريس در دانشکده جديد شروع مي‌کنيم. متأسفانه (يا خوشبختانه براي عده‌اي) امتحانات ترم اول و جابه‌جايي دانشکده وقفه‌اي در کار ما ايجاد کرد که باعث شد تب و تاب ايجاد شده تا حدودي فروکش کند. به هر حال بعد از اين وقفه حالا کار خود را ادامه مي‌دهيم.

بالاخره بعد از سالها انتظار(!) دانشکده جديد حاضر شد و ترم جديد را در اين دانشکده خواهيم گذراند. باشد که طرز فکرمان نيز جديد شود.

القصه، با انتشار ويژه‌نامه ماتريس حرف و حديث‌هايي پيش آمد که لازم مي‌دانم توضيحاتي در اين مورد ارائه کنم.

نشريه ماتريس به هيچ وجه در صدد حمايت از شخص يا گروه خاصي برنمي‌آيد و به علت شرايط به وجود آمده تصوراتي ايجاد شد که در جوابيه بلاگ «ماتريس، يک انتقاد» توضيحات کامل آمده است.

نکته ديگر اينکه فعاليت‌هاي اخير شوراي صنفي و همچنين انجمن اسلامي دانشکده به مذاق بعضي از بزرگان(!) خوش نيامده است و ظاهراً اين دو تشکل موي دماغ آنها شده‌اند. در اين مورد نيز بايد بگويم که به نظر بنده شوراي صنفي و انجمن اسلامي تازه مسير خود را پيدا کرده‌اند و دارند وظايفشان را به درستي انجام مي‌دهند؛ کاري که بايد قبل از اين هم مي‌کردند ولي تا به حال کوتاهي شده بود. معمول بودن يک کار به معناي درستي آن نيست. تا به حال رسم دانشکده اين بوده که تشکلها نبايد در کارها دخالت کنند و حالا که مشکلات مطرح مي‌شود بعضي بر اين باورند که اين تشکلها پاي خود را از گليمشان درازتر مي‌کنند. درحالي که تشکلها تازه گليم خود را پيدا کرده‌اند! شوراي صنفي اعلام مي‌کند که همين روند را ادامه خواهد داد و دست انجمن اسلامي را به گرمي خواهد فشرد تا به نمايندگي از دانشجويان مشکلات موجود را يکي پس از ديگري از پيش روي برداريم.

و اما نکته سوم اين که تعدادي از استادان گرامي دانشکده با بخشهايي از سخنان دکتر عيسي‌زاده مخالفت داشتند و شديداً معترض شده بودند. ما هم وظيفه خود دانستيم که انتقادات را منعکس کنيم و بر همين اساس اطلاعيه‌اي نيز در دانشکده نصب شد تا سخنان اين اساتيد محترم در اين شماره منتشر شود. ما نيز منتظر دست‌نوشته‌هاي استادان بوديم و با توجه به زياد بودن تعداد آنها پيش‌بيني مي‌شد که حداقل 10 صفحه از اين شماره به جوابيه‌هاي استتادان اختصاص يابد. اما متأسفانه بايد بگويم که حتي يک مورد نيز به دست ما نرسيد و اعتراضات در حد همان حرفهاي تند باقي ماند. اي کاش يک صدم حرف زدن عمل مي‌کرديم.

/ 0 نظر / 6 بازدید